Weblog augustus 2019

Buen camino

Bert is op voettocht onderweg naar Santiago de Compostella als hij in Spanje wordt getroffen door een hartinfarct. Na reanimatie door omstanders brengt een ambulance hem naar een ziekenhuis. Zodra het kan wordt hij gerepatrieerd vanuit Spanje en opgenomen in ons ziekenhuis op de Intensive Care afdeling. Daar ontmoet ik zijn vrouw Ina en haar zoon David. Als geestelijk verzorger bied ik hen ondersteuning in deze moeilijke en onzekere tijd. De toestand van Bert is zeer zorgelijk.

 

Het valt me op hoe kalm zij zijn. Ina vertelt me over het leven van Bert. Wie hij is en hoe zijn leven vervlochten is met dat van haar. Over hoe enkele mensen in Spanje in korte tijd belangrijk voor haar werden. Hoe persoonlijke rituelen haar, David en haar dochter Sanne hielpen. Een steen die Bert in Santiago de Compostella zou achterlaten, legden zij nu bij de plek waar hij zijn voettocht moest staken. Naarmate Ina meer vertelt begrijp ik de kalmte steeds beter. In haar beleving is Bert al niet meer in deze wereld.

 

In de tijd na deze ontmoeting blijkt dat herstel voor Bert niet meer mogelijk is. In overleg met de familie besluiten de artsen om de beademing te staken en te zorgen dat Bert comfortabel is totdat hij overlijdt. Omdat hij een donorcodicil bij zich droeg, besluiten zijn vrouw en kinderen om zijn wens te honoreren en zijn organen te doneren. Dit betekent dat Bert na zijn overlijden binnen vijf minuten naar de operatiekamer moet worden gebracht.

 

Op dinsdagmorgen treffen artsen en verpleegkundigen voorbereidingen om Bert van de beademing af te halen. Het transplantatieteam staat klaar. Ook Ina, David en Sanne bereiden zich voor. Sanne legt een paar stenen met symbolische betekenis neer. David zet er een in glas gevatte bloem tussenin. Ina doet het favoriete armbandje van Bert om zijn pols. Muziek van Bløf klinkt uit een mobiele telefoon. De beademing wordt gestaakt. Er worden nog belangrijke woorden gesproken. Dankbaarheid voor wat Bert heeft betekend.

 

Een kwartier later overlijdt Bert, terwijl de stem van Rob de Nijs klinkt:

 

Vandaag begraaf ik jou in mij
Niet in de aarde, niet in die kist
Niet bij die bomen in de ochtend mist
Daar ben jij niet, jij bent veilig in mij

 

Zachtjes begint Ina mee te zingen. David en Sanne vallen in. Samen zingen ze:

 

We gaan naar huis toe, wij allebei
Vanaf vandaag leef jij in mij.

 

Ina fluistert: buen camino, Bert.

 

Vijf minuten zijn voorbij. Bert wordt naar de operatiekamer gebracht. De donatie van zijn organen hoort bij wie hij was. Helper van mensen.

 

Ina knikt: het is goed zo.

Deze blog werd gepubliceerd met uitdrukkelijke toestemming van familie.

Paginaopties: